برنامه ریزی جامع توسعه عملاً نوآوری و خلاقیت را حذف و اقتصاد را دولتی و بازدهی را محدود می کند و نهایتاً مانع توسعه می شود. آنچه در ادبیات توسعه پیشنهاد می گردد " برنامه ریزی هسته های خط دهنده " است که تحت عنوان (core planning) مطرح شده است . قلب برنامه توسعه متکی بر هسته های خط دهنده نیز، پروگرام های اجرایی است .